W 1612 ufundował w kościele Najświętszej Marii Panny w Gdańsku epitafium rodzinne. Umieszczone zostało ono w nawie północnej na przyporze między kaplicami św. Anny i Zbawiciela. Obraz epitafijny, o wymiarach 159 cm × 119 cm, przedstawia motyw Sądu Ostatecznego oraz, w dolnej części, rodzinę fundatora, w tym również portret Hansa GronauaJustyna Olszewska-Świetlik Zagadnienia warsztatu malarskiego epitafium Hansa Gronau z Bazyliki Mariackiej w Gdańsku, Zabytkoznawstwo i Konserwatorstwo XLIII, Toruń 2012, s. 106–109.
Jako złotnik tworzył przedmioty zarówno sztuki sacrum, jak też profanum. Charakterystyczny dla jego wyrobów był ornament kartuszowo-zwijany (rollwerk) oraz wstęgowo-liściasty (bandelwerk), także częste przedstawienia figur postaci.
Przypisuje się mu znak warsztatowy z przedstawieniem ptaka (być może kruka), umieszczonego w polu tarczowym. Jego dzieła pozostają jednak o spornej atrybucji, gdyż tak znakowane wyroby nakładają się z okresem działalności innego złotnika Hermana Gronaua. Wytworzone przedmioty są jednak zaliczane do czołowych realizacji gdańskiego złotnictwa.