Mimo wielu proponowanych modeli, w tym i bariogenezy elektrosłabej, konkretny mechanizm pozostaje nierozstrzygnięty.

Przejścia fazowe wczesnego Wszechświata W miarę ochładzania gorącego Wszechświata jego zawartość przechodziła przez kolejne przemiany związane ze spontanicznym łamaniem symetrii oddziaływań. Przy temperaturze rzędu 100 GeV (około 10−11 sekundy po Wielkim Wybuchu) nastąpiło przejście elektrosłabe, po którym oddziaływania elektromagnetyczne i słabe przestały być opisywane wspólną symetrią, a cząstki uzyskały masy dzięki mechanizmowi Higgsa. Obliczenia na sieci pokazują, że dla zmierzonej masy bozonu Higgsa nie jest to ostre przejście fazowe pierwszego rodzaju, lecz gładkie przejście typu crossover.

Przy temperaturze rzędu 150 MeV (około 10−5 sekundy) plazma kwarkowo-gluonowa przeszła w fazę, w której kwarki i gluony pozostają uwięzione wewnątrz hadronów. Symulacje chromodynamiki kwantowej na sieci wskazują, że dla fizycznych mas kwarków również to przejście ma charakter gładkiego crossoveru, a nie ostrego przejścia fazowego. Te wyniki mają znaczenie dla chronologii, ponieważ łagodne crossover-y nie pozostawiają gwałtownych śladów – takich jak silne fale grawitacyjne czy ściany domenowe (topologiczne defekty powstające przy gwałtownym, nierównomiernym przejściu fazowym) – których obecność wykluczałaby standardowy obraz gorącego początku.

Nukleosynteza, rekombinacja i mikrofalowe tło