Z tego powodu tło neutrinowe ma dziś nieco niższą temperaturę niż mikrofalowe tło fotonowe, w stosunku (4/11)1/3 (około 1,95 K), z niewielką poprawką wynikającą z niepełnego odsprzęgnięcia neutrin w chwili anihilacji. Choć masy neutrin są bardzo małe, wpływają na tempo wzrostu struktur w późniejszych epokach, dlatego ich sumę ograniczają obserwacje mikrofalowego promieniowania tła i rozmieszczenia galaktyk w wielkiej skali.

Jednym z nierozwiązanych problemów tej najwcześniejszej chronologii jest pochodzenie asymetrii między materią a antymaterią. Obserwowany Wszechświat zawiera bardzo mało antymaterii, choć w prostym obrazie gorącego początku cząstki i antycząstki powinny powstawać parami. Mechanizmy bariogenezy muszą wyjaśnić, dlaczego po anihilacji par pozostała niewielka nadwyżka materii, z której powstały późniejsze jądra, atomy i struktury. Skalę tej nadwyżki wyraża stosunek liczby barionów do fotonów, rzędu 6×10−10, zgodnie wyznaczany z nukleosyntezy Wielkiego Wybuchu i z mikrofalowego tła. Warunki, jakie musi spełnić każdy taki mechanizm – łamanie liczby barionowej, łamanie symetrii C oraz CP, a także odejście od równowagi termodynamicznej – sformułował w 1967 roku Andriej Sacharow.