Nadmierne ochładzanie jest hamowane przez sprzężenie zwrotne aktywnego jądra galaktyki w centralnej galaktyce gromady.
Grupy galaktyk nie są przy tym po prostu pomniejszonymi gromadami. Ze względu na płytszy potencjał grawitacyjny procesy niegrawitacyjne – chłodzenie gazu, sprzężenie zwrotne aktywnych jąder i procesy gwiazdotwórcze – wpływają na rozkład barionów i ogólne własności grup relatywnie silniej niż w masywnych gromadach, co prowadzi do systematycznych odstępstw od prostych relacji skalowania (zależności wiążących masę układu z jego obserwowanymi własnościami). W grupach gaz nie dominuje też nad składnikiem gwiazdowym tak wyraźnie jak w gromadach.
Największą część całkowitej masy stanowi jednak ciemna materia. Jej rozkład jest wnioskowany pośrednio z ruchów galaktyk, temperatury i rozkładu gazu oraz soczewkowania grawitacyjnego, a wyniki porównuje się z przewidywaniami symulacji kosmologicznych. Porównywanie tych metod jest jednym z podstawowych sposobów badania mas gromad i sprawdzania modeli struktury wielkoskalowej.