Maria Teresa Bartnik, ps. „Diana” (ur. 10 marca 1931 w Wołominie, zm. 13 sierpnia 1944 w Warszawie) – łączniczka, w powstaniu warszawskim służąca w 1 kompanii batalionu „Parasol” Zgrupowania „Radosław” Armii Krajowej.

mały|Tablica upamiętniająca Marię Teresę Bartnik ps. „Diana” w Wołominie

Życiorys Urodziła się w Wołominie, w rodzinie Edmunda i Ireny z domu Borysoglebskiej. Od 1935 mieszkała z rodzicami w Gdyni w willi na Kamiennej Górze, ul. Sienkiewicza 35.

Pod koniec sierpnia 1939 ojciec wysłał całą rodzinę do Warszawy, a sam powrócił do Gdyni. Niemcy po zajęciu miasta aresztowali go i rozstrzelali. Matka z dziećmi przeniosła się do Zielonki pod Warszawą. W domu, w którym mieszkali, produkowano części do granatów. W 1943 w wyniku donosu zostali aresztowani. Staraniem babki Maria z bratem zostali wypuszczeni z aresztu, jednak ich matka i jej siostra zostały wysłane do obozu koncentracyjnego Auschwitz. Babka przeniosła Marię wraz z bratem do wsi Kleszczyny pod Suchedniowem. Maria działała w konspiracji od kwietnia 1944 (Kedyw Komendy Głównej Armii Krajowej, batalion „Parasol”, 1 kompania, I pluton).