Lucjan Jagodziński (ur. 7 grudnia 1894 w Inowrocławiu, zm. 27 sierpnia 1968 w Londynie) – major artylerii Wojska Polskiego, urzędnik pocztowy.

Życiorys Urodził się 7 grudnia 1894 w Inowrocławiu w zaborze pruskim jako syn Jana i Anny z Dobiejowskich. Uczęszczał do miejskiego gimnazjum. Od 1909 należał do Towarzystwa Tomasza Zana, od 1913 był jego lokalnym wiceprzewodniczącym. Zorganizował też i prowadził drużynę skautową. W 1914 zdał maturę.

Po wybuchu I wojny światowej został wcielony do armii cesarskiej. Walczył na frontach zachodnim i tureckim w stopniu podoficera artylerii. Awansował na stopień kadeta oficera.

Po wybuchu powstania wielkopolskiego organizował oddziały polskie. Brał udział w walkach o Inowrocław 2 stycznia 1919. Osobiście aresztował mieszkańców współpracujących z armią niemiecką, doprowadzając do ich internowania w Szczypiornie. Od 6 stycznia 1919 służył w II baonie w Inowrocławiu, następnie w stopniu ogniomistrza podchorążego w 6. baterii 2. Pułku Artylerii Ciężkiej Wielkopolskiej w Poznaniu, od października podporucznik artylerii. W grudniu został przeniesiony do dowództwa XV Brygady Artylerii.