W kwietniu von Danielsowi przydzielono dowodzenie 376 Dywizją Piechoty, na czele której brał udział w walkach w rejonie Charkowa, Biełgorodu i Kałacza oraz w oblężeniu Stalingradu. Początkowo nic nie zapowiadało nadchodzącej na tym odcinku katastrofy, niemieckie wojska nacierały na miasto, jednocześnie znajdując czas na rozrywki i integrację. Generał von Daniels na zaproszenie żołnierzy ze swojej dywizji brał w październiku udział w zawodach strzeleckich zorganizowanych w ramach Oktoberfest. Gdy wojska radzieckie przeszły do działań zaczepnych 376 DP, według von Danielsa była najbardziej narażona na rosyjskie ataki. 1 grudnia 1942 roku von Daniels został awansowany do stopnia generała majora. Wraz z 6 Armią generała Paulusa także jednostka von Danielsa znalazła się w stalingradzkim kotle, zajmując pozycję na południowo-zachodniej flance. Na nowych pozycjach von Daniels miał do dyspozycji przygotowanych przez jednego z członków sztabu kompleks schronów, który pełnił funkcję kwatery głównej dywizji. W czasie świąt Bożego Narodzenia znajdujący się w okrążeniu dla podniesienia morale starali się oddać choć namiastkę świątecznej atmosfery. Generał Edler von Daniels wspominał o tym w jednym z ostatnich listów do żony, informując o planach obchodzenia Wigilii „po niemiecku, chociaż daleko w Rosji”.