TCB nie jest czasem mierzonym bezpośrednio przez zegar umieszczony w barycentrum (środku masy) Układu Słonecznego. Jest współrzędną czasową w modelu relatywistycznym, zdefiniowaną razem z przestrzennymi współrzędnymi BCRS. Poglądowo TCB bywa porównywany do czasu idealnego zegara związanego z barycentrum i położonego poza znaczącym potencjałem grawitacyjnym Układu Słonecznego. Nie jest to jednak czas własny żadnego wyróżnionego fizycznego zegara. Praktyczna realizacja skali wymaga zegarów atomowych, efemeryd oraz uzgodnionych transformacji relatywistycznych.
Geneza i definicja Do końca XX wieku w mechanice nieba używano skal czasu wywodzących się z czasu efemerydalnego i barycentrycznego czasu dynamicznego (TDB). Ich definicje były użyteczne obliczeniowo, lecz nie opisywały jednoznacznie relatywistycznego układu współrzędnych. W 1991 roku Międzynarodowa Unia Astronomiczna przyjęła zalecenia, w których wprowadziła między innymi TCB oraz geocentryczny czas współrzędny (TCG) jako skale czasu zgodne z ogólną teorią względności.