Rezolucje IAU z 2000 roku doprecyzowały relatywistyczny formalizm dwóch układów: Geocentrycznego Niebieskiego Systemu Odniesienia (GCRS) i Barycentrycznego Niebieskiego Systemu Odniesienia (BCRS). W tym ujęciu TCB jest czasową współrzędną BCRS, a TCG jest czasową współrzędną GCRS. Definicja skali nie zależy od konkretnego układu zegarów na Ziemi, lecz od postaci metryki czasoprzestrzeni i przyjętego modelu pól grawitacyjnych w Układzie Słonecznym.
Skala TCB używa sekundy układu SI jako jednostki miary, podobnie jak inne nowoczesne astronomiczne skale czasu. Jej epokę ustalono tak, aby 1 stycznia 1977 roku o 00:00:00 TAI odpowiadał momentowi 1977-01-01 00:00:32,184 TCB w geocentrum. Ta sama konwencja łączy TCB, TCG i czas ziemski w epoce odniesienia, chociaż skale te biegną później z różnymi tempami.
Związek z barycentrycznym układem odniesienia BCRS jest układem współrzędnych przeznaczonym do opisu zjawisk w skali Układu Słonecznego i traktowanym jako układ quasi-inercjalny (w przybliżeniu inercjalny). Jego początek jest związany z barycentrum Układu Słonecznego, a osie są nierotujące względem odległych obiektów pozagalaktycznych w sensie przyjętym przez IAU i zgodnym z Międzynarodowym Niebieskim Systemem Odniesienia (ICRS).