Ostatecznie w 2006 roku TDB zdefiniowano ponownie jako przeskalowaną liniowo postać TCB.

Zastosowania TDB jest używany przede wszystkim jako argument czasu w numerycznych efemerydach planetarnych i księżycowych oraz w dynamice ruchu sond międzyplanetarnych. Instytut Geodezji i Kartografii opisuje TDB jako barycentryczny czas dynamiczny stosowany jako argument efemeryd odniesionych do barycentrum Układu Słonecznego, bardzo bliski skali (argument czasu efemeryd) używanej w efemerydach DE405/LE405. Od TDT, późniejszego TT, różni się głównie wyrazami okresowymi o amplitudzie nieprzekraczającej 2 ms. IAU stwierdziła wprost, że argument czasu stosowany w efemerydach opracowywanych przez Jet Propulsion Laboratory (JPL), jest dla celów praktycznych równoważny TDB zdefiniowanemu w rezolucji z 2006 roku.

Praktyczną zaletą TDB jest to, że pozostaje bardzo bliski TT. W wielu zastosowaniach astronomicznych zmniejsza to skutki ewentualnego pomylenia obu skal, podczas gdy pomylenie TT i TCB prowadziłoby do narastającego błędu liniowego.