Twórczość naukowa mały|Mapa ziem ukraińskich autorstwa Rudnyckiego (1915), ukazująca maksymalistyczny zasięg ukraińskiego terytorium etnograficznego Opracował ukraińską terminologię geograficzną i wydał pierwszy słownik w tej dziedzinie (1908). Jego mapy, zwłaszcza etnograficzna oraz ścienne mapy Ukrainy z 1917 roku, ukazywały ukraińskie terytorium etnograficzne rozleglejsze niż obecne granice państwa. Do jego najważniejszych prac należą Korotka geografija Ukrajiny (1910, 1914), Ukraina: Land und Volk (1916) oraz dwutomowe Osnowy zemłeznannia Ukrajiny (1924–1926).
Myśl geopolityczna Za główny kierunek rozwoju przyszłego państwa ukraińskiego Rudnycki uznawał kierunek czarnomorski. Po I wojnie światowej zaproponował federację bałtycko-pontyjską, obejmującą Finlandię, Estonię, Litwę, Łotwę, Białoruś i Ukrainę, pod przewodnictwem suwerennej Ukrainy, z wykluczeniem Polski jako należącej do Europy Środkowej. Jego idee rozwijał później Jurij Łypa w doktrynie czarnomorskiej.