osobowość wysoce inteligentna, wybitna i dalekowzroczna, o skłonności do krytycznego spojrzenia. Wywiera silny wpływ na swoją dywizję dzięki intelektualnej przewadze, zdecydowanemu dowodzeniu i wzorowej osobistej odwadze. Ocena: Bardzo dobrze wywiązuje się ze swoich obowiązków. Rekomendacja: dowódca korpusu”. Do grona chwalących gen. von Armina przełożonych dołączył w marcu 1942 roku dowódca 2 Armii – generał Maximilian von Weichs: „Jako dowódca wyróżnił się wyjątkową energią, zdecydowaniem i osobistą odwagą, nawet w sytuacjach krytycznych. Wykazał się wysokimi zdolnościami intelektualnymi oraz znakomitym kunsztem taktycznym. Silna potrzeba działania sprawia, że ​​stale utrzymuje on ścisły kontakt z walczącymi oddziałami. Jego krytyczne nastawienie, w połączeniu z dążeniem do jak największego wsparcia podległych mu wojsk, skłania go do podkreślania – często w sposób odbierany jako pesymistyczny – negatywnych aspektów stanu i gotowości bojowej jego dywizji. Nie zmienia to jednak oceny, że posiada on kwalifikacje do pełnienia funkcji dowódcy w randze generała. Należy oczekiwać, że tę wadę uda się wyeliminować dzięki odpowiedniemu ukierunkowaniu. Dla przyszłej służby tego zdolnego dowódcy szczególnie korzystne byłoby przeniesienie go w nowe środowisko poprzez wyznaczenie na inne stanowisko, co najmniej równorzędne.