Kwestia zastrzeżenia wspomnianego w trzecim zdaniu została wyjaśniona”. Pomimo drobnych zastrzeżeń, ogólna opinia kolejnych generałów o służbie Hansa-Heinricha von Armina była bardzo dobra, w ich oczach był wyróżniającym się dowódcą, zasługującym na kolejne awanse.
W maju 1942 roku von Armin zastąpił generała porucznika Friedricha Zickwolffa na stanowisku dowódcy 113 Dywizji Piechoty, która operowała na południowym odcinku frontu wschodniego. Również dowodzący 6 Armią, generał Friedrich Paulus zwrócił uwagę na zdolności dowódcze von Armina. Jesienią 113 DP wzięła udział w walkach pod Stalingradem, zajmując pozycje na północny odcinek blokady miasta. Kiedy zimą 1942 roku wojska niemieckie zostały okrążone przez Armię Czerwoną, w kotle znalazła się również 113 DP von Armina. W styczniu 1943 von Armin został uznany za zaginionego. Jak wielu niemieckich generałów pod Stalingradem, prawdopodobnie pod koniec stycznia poddał się radzieckim żołnierzom. Po dostaniu się do niewoli skarżył się radzieckim oficerom na szeregowych żołnierzy, którzy mieli mu ukraść bagaż.