w literaturze anglojęzycznej takie instalacje określa się terminem . Mała produkcja lokalna bez budowy nowej zapory.
Ze względu na moc zainstalowaną wyróżnia się duże i małe elektrownie wodne, a wśród najmniejszych także instalacje mikro i piko. Granice nie są jednolite: w większości Europy mała elektrownia wodna ma do 10 MW, w Chinach do 25 MW, a w Indiach do 15 MW. W Polsce w praktyce małe elektrownie wodne zalicza się zwykle do instalacji o mocy do 5 MW, choć raport Najwyższej Izby Kontroli (NIK) przyjął na potrzeby kontroli, że obejmują one elektrownie od 1 do 10 MW.
Według sposobu pracy zbiornika elektrownie dzieli się też na przepływowe, dobowe, tygodniowe i sezonowe. Im większa pojemność zbiornika w stosunku do mocy turbin, tym większa możliwość przesuwania produkcji na godziny największego zapotrzebowania. Ze względu na wysokość spadu mówi się natomiast o elektrowniach niskiego, średniego i wysokiego spadu. Ma to znaczenie przede wszystkim dla doboru turbiny i kosztów budowli hydrotechnicznych.