Pauline Kael (ur. 19 czerwca 1919 w Petalumie, zm. 3 września 2001 w Great Barrington) – amerykańska krytyczka filmowa, pisarka i dziennikarka pochodzenia żydowskiego, przez ponad dwadzieścia lat związana z tygodnikiem „The New Yorker”. Uznawana za jedną z najbardziej wpływowych krytyczek filmowych XX wieku.
Życiorys Urodziła się w rodzinie żydowskich imigrantów z Polski na farmie w okolicach Petalumy w Kalifornii. Gdy jej ojciec stracił gospodarstwo podczas wielkiego kryzysu, rodzina przeniosła się do San Francisco. Kael studiowała filozofię na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, jednak zrezygnowała ze studiów na krótko przed ich ukończeniem z powodu trudności finansowych. Przeniosła się do Nowego Jorku, a po kilku latach wróciła na Zachodnie Wybrzeże, gdzie zajmowała się pisaniem sztuk teatralnych i eksperymentowała ze sztuką filmową. W 1953 rozpoczęła karierę dziennikarską od recenzji filmu Światła rampy Charliego Chaplina; kontynuując pracę w zawodzie, w 1965 napisała swoją pierwszą książkę I Lost It At The Movies, która stała się bestsellerem.