Wyraźny przełom nastąpił jednak po wyborze Piusa XI w 1922 roku, kiedy to nowy papież w symbolicznym geście – po raz pierwszy od 1870 roku – wyszedł na zewnętrzną loggię bazyliki św. Piotra, by udzielić błogosławieństwa Urbi et Orbi tłumom zgromadzonym na placu.
Okres dobrowolnej „niewoli” zakończył się ostatecznie 11 lutego 1929 roku. Wtedy to podpisane z rządem Benito Mussoliniego traktaty laterańskie powołały do życia nowe suwerenne mikropaństwo, Watykan, a Stolica Apostolska oficjalnie uznała Królestwo Włoch z Rzymem jako stolicą. W grudniu tego samego roku papież Pius XI uroczyście opuścił terytorium Watykanu, by po raz pierwszy od ponad pół wieku udać się na mszę do swojej własnej katedry – bazyliki św. Jana na Lateranie. W kolejnych latach papieże powrócili też do tradycji regularnych letnich podróży do pozamiejskiej rezydencji w Castel Gandolfo.
Zobacz też Kwestia rzymska Państwo Kościelne Ustawa gwarancyjna
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia Watykanu Kategoria:Historia papiestwa Kategoria:Stosunki międzynarodowe Stolicy Apostolskiej Kategoria:Historia Włoch Kategoria:Prawo kanoniczne