Jednocześnie rozwój kolei sprawił, że do Rzymu zaczęły masowo docierać ogromne rzesze pielgrzymów. Papież Leon XIII celowo ogłaszał lata jubileuszowe (w 1879, 1881, 1886 i 1900 roku), co przyciągało wielkie tłumy (tylko w roku 1900 do Rzymu przybyło 300 tysięcy pątników). Traktowano te pielgrzymki jako formę manifestacji poparcia dla „więźnia Watykanu”, a równocześnie otworzyło to nowe, bardzo stabilne źródło dochodów dla Stolicy Apostolskiej.
Ponieważ papieże nie mogli opuszczać Watykanu, odcięci zostali również od swoich tradycyjnych letnich rezydencji i willi (takich jak Castel Gandolfo). Z tego powodu Leon XIII nakazał przebudowę oraz poszerzenie Ogrodów Watykańskich, gdzie wytyczono wiele nowych, urokliwych alejek, wzniesiono pawilony, a nawet zbudowano z darów wiernych kopię groty z Lourdes.
Traktaty laterańskie mały|Pius XI udzielający w 1922 roku błogosławieństwa Urbi et Orbi z zewnętrznego balkonu bazyliki św. Piotra. Był to pierwszy taki gest od 1870 roku Trwający niemal 60 lat wielki pat polityczno-religijny między Stolicą Apostolską a Królestwem Włoch (nazywany w historiografii kwestią rzymską) zaczął słabnąć za pontyfikatu papieża Benedykta XV.