Dochodziło nawet do sytuacji, gdzie francuscy księża i zakonnice sprzedawali jako relikwie źdźbła słomy, na której rzekomo zmuszony był spać papież.
Po śmierci papieża w 1878 roku jego ciało spoczywało początkowo w bazylice św. Piotra. Zgodnie z jego testamentem, w nocy 13 lipca 1881 roku trumna z jego szczątkami miała zostać dyskretnie przeniesiona do bazyliki św. Wawrzyńca za Murami. Kondukt żałobny został jednak zaatakowany w rejonie Mostu św. Anioła przez radykalnych antyklerykalnych demonstrantów, którzy chcieli zrzucić trumnę z ciałem papieża do Tybru. Wojsko włoskie zdołało opanować zamieszki dopiero w okolicach dworca Termini. Incydent ten zszokował międzynarodową opinię publiczną, przynosząc ogromne straty wizerunkowe rządowi Włoch.
Finanse i infrastruktura mały|Pius X podczas przejażdżki powozem po Ogrodach Watykańskich (1913) Utrata Państwa Kościelnego wiązała się z odcięciem od tradycyjnych, olbrzymich dochodów państwowych. Ponieważ papieże nie chcieli uzależniać się od Włoch i solidarnie odrzucali rentę oferowaną im w ustawie gwarancyjnej, Stolica Apostolska musiała oprzeć swoje finanse w dużej mierze na datkach i kredytach. Głównym źródłem utrzymania stało się zorganizowane na nowo świętopietrze.