Zdaniem formuła została stworzona na bazie Jasny 51.22. Jej zdaniem początek odnosi się do jakiegoś niezidentyfikowanego bóstwa, któremu przy danej okazji składano ofiarę. Później próbowano uczynić to stwierdzenie bardziej ogólnym poprzez odniesienie do szerszego grona jazatów. Według Boyce intencją mantry jest przekazanie nauki o konieczności kultu wszystkich bóstw. Wskazywać na to ma fakt wykorzystania formuły przy każdej liturgii Jasny, niezależnie od tego, któremu z jazatów lub którym jazatom jest poświęconaW liturgii Jasny pojawia się formuła xšnūman której celem jest zadedykowanie rytuału danemu bóstwu, w zależności od dnia miesiąca bądź celu obrzędu. Na przykład jeśli dany dzień kalendarza jest dedykowany Mitrze, to również jemu zazwyczaj dedykuje się obrzęd tego dnia.Cantera, ss. 25 – 26. Boyce uważała, że mantrę ułożono w czasach po śmierci Zaratusztry jako element rozwijających się form liturgicznychBoyce, 1996, s. 263.

Humbach uważał, że formuła została ułożona na bazie Jasny 51.22, i to w sposób dość nieumiejętnyHumbach, Faiss, s. 167. Był także zdania, że język mantry to celowo archaizujący młodoawestyjski. W swoich pracach zaproponował kilka tłumaczeń mantry.