Historia Instytut został założony w 1920 roku przez geologa Franka Debenhama (1883–1965), by upamiętnić kapitana Roberta Falcona Scotta (1868–1912) i jego czterech towarzyszy: Edwarda Wilsona (1872–1912), Lawrence’a Oates’a (1880–1912), Henry’ego Robertsona Bowersa (1883–1912) i Edgara Evansa (1876–1912), którzy zginęli w drodze powrotnej z bieguna południowego w 1912 roku. W zamierzeniu Debenhama instytut, oprócz upamiętniania brytyjskich zdobywców bieguna, miał być ośrodkiem badań naukowych w ramach uczelni wyższej. Sam Debenham uczestniczył w wyprawie Scotta (1910–1913), a po powrocie, podobnie jak kilku innych uczestników ekspedycji, związał się z University of Cambridge, który stał się naturalnym kandydatem na siedzibę instytutu.

W marcu 1920 roku powiernicy Scott Memorial Fund przekazali 6000 funtów na rzecz utworzenia instytutu, a w listopadzie senat University of Cambridge formalnie powołał do życia Scott Polar Research Institute. Początkowo instytut mieścił się przy uniwersyteckim muzeum geologicznym –Sedgwick Museum of Earth Sciences, a w 1934 roku został przeniesiony do nowowybudowanej siedziby przy Lensfield Road. Nowy gmach instytutu, zaprojektowany przez Herberta Bakera (1862–1946), został wzniesiony dzięki wsparciu fundacji Mansion House Fund i Pilgrim Trust.