W dawnych społeczeństwach osiągnięcie zaawansowanego wieku było rzadsze niż współcześnie, dlatego starość mogła być traktowana jako oznaka szczególnego statusu i wiedzy. podkreśla jednak, że historyczne przykłady władzy osób starszych trzeba odróżniać od stereotypowych wyobrażeń o starości: nie oznaczały one rządów wszystkich ludzi starych, lecz najczęściej dominację osób starszych o określonej pozycji klasowej, majątkowej, płciowej lub instytucjonalnej.
Przykłady historyczne Jednym z najczęściej przywoływanych przykładów gerontokracji była spartańska geruzja, czyli rada starszych. Według Encyclopaedia Britannica geruzja była jednym z dwóch głównych organów państwa spartańskiego obok apelli. Przygotowywała sprawy przedstawiane zgromadzeniu obywateli i miała szerokie kompetencje sądowe, w tym prawo orzekania kary śmierci lub wygnania. W jej skład wchodziło 30 gerontów, w tym dwóch królów; pozostali członkowie byli wybierani dożywotnio przez aklamację spośród obywateli, którzy ukończyli 60 lat.