Jan II Henckel należał do pierwszych szerzej opisanych przedstawicieli rodu. Jego kariera kościelna i dworska poprzedzała awans majątkowy rodziny, który nastąpił w XVII wieku za sprawą Łazarza I Starszego i Łazarza II Młodszego.
W tradycji genealogicznej rodu przedstawiany jest jako jeden z pierwszych Hencklów trwale związanych ze Śląskiem. Jego działalność we Wrocławiu stanowiła wcześniejszy, duchowny i humanistyczny etap obecności rodziny w regionie.
Historiografia
Postać Henckla jest omawiana w opracowaniach poświęconych humanizmowi środkowoeuropejskiemu, dworowi Marii Habsburżanki, dziejom reformacji na Węgrzech oraz historii rodu Henckel von Donnersmarck.
Andreea Mârza poświęciła mu obszerne studium biograficzne opublikowane w 2023 roku w czasopiśmie „Terra Sebus. Acta Musei Sabesiensis”. Autorka przedstawiła jego pochodzenie, karierę duchowną, działalność humanistyczną oraz kontakty z przedstawicielami reformacji.
Przypisy
Bibliografia
Adalbert Hudak, „Der Hofprediger Johannes Henckel und seine Beziehungen zu Erasmus von Rotterdam”, „Kirche im Osten”, t. 2, 1959, s.