Historia Wymyślenie terminu przypisuje się pułkownikowi Gregowi Rattrayowi z Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (około 2006 roku); określenie powstało jako umowna etykieta pozwalająca omawiać z partnerami cywilnymi długotrwałe kampanie szpiegowskie bez ujawniania niejawnej atrybucji. Szerokiej opinii publicznej zjawisko stało się znane w styczniu 2010 roku, gdy Google ujawniło wymierzone w siebie i kilkadziesiąt innych firm włamanie nazwane później operacją „Aurora”, którego źródła wskazywały na Chiny. Przełomem był opublikowany w lutym 2013 roku raport firmy Mandiant APT1: Exposing One of China’s Cyber Espionage Units, który szczegółowo udokumentował wieloletnią działalność pojedynczej grupy i powiązał ją z jednostką 61398 Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej. Za przykład ataku klasy APT uznawany jest także robak Stuxnet, użyty przeciwko irańskiemu programowi jądrowemu.
Przebieg ataku Kampanie APT opisuje się za pomocą modeli faz ataku, takich jak cyber kill chain opracowany przez koncern Lockheed Martin (od rozpoznania, przez uzbrojenie i dostarczenie złośliwego kodu, po działania na celu).