Po pięciu latach jednym z podróżnych okazuje się Gejza, który po ograbieniu klasztoru ucieka do Turcji. Miklos początkowo chce zabić śpiącego magnata, lecz powstrzymuje się, przypominając sobie naukę przeora. Przeprowadza następnie Gejzę przez góry, niesie jego kufry i ratuje go przed upadkiem w przepaść, mimo że podczas drogi wielokrotnie odczuwa pokusę zemsty. Gejza dostrzega możliwość przebudowania górskiej ścieżki w drogę i po przedostaniu się do Turcji pomaga armii tureckiej przygotować przejście umożliwiające najazd na Węgry. Miklos zaczyna wątpić, czy oszczędzenie przeciwnika było słuszne, jednak we śnie dowiaduje się, że jego czyn skrócił cierpienia czyśćcowe jego rodziny i zamordowanych przez Gejzę benedyktynów.
Turcy przebudowują ścieżkę w szeroki gościniec, zmuszając również schwytanego Miklosa do pracy. Gdy armia turecka przechodzi przez góry i rozpoczyna bitwę z połączonymi wojskami chrześcijańskimi, Miklos ponownie spotyka Gejzę. Widząc skutki jego zdrady, chce wrzucić magnata do wodospadu, lecz powstrzymuje go ukazanie się św. Benedykta. Miklos pozwala Gejzie odejść i wskazuje mu drogę do jaskini przy wodospadzie.