Rozciąga się od zatoki Simon na wschodzie do ujścia potoku Roja i zatoki Strunjan na zachodzie, obejmując lądową część półwyspu, przybrzeżny pas morza oraz wewnętrzną część zatoki w kierunku miejscowości Pacug.
Północną część obszaru tworzą strome klify i naturalne wybrzeże żwirowe, natomiast południowa część obejmuje łagodniejsze zbocza, tarasy rolnicze, dolinę potoku Roja, saliny i lagunę. Zabudowa ma charakter rozproszony i koncentruje się głównie w dolinie oraz na rolniczych zboczach półwyspu.
Obszar obejmuje zróżnicowane środowiska lądowe, słodkowodne, słonawe i morskie. W niewielkiej odległości od siebie występują klify, plaże, dno skaliste i muliste, podwodne łąki, słone mokradła, pola uprawne, winnice, gaje oliwne i zadrzewienia śródziemnomorskie.
Historia ochrony
Park Krajobrazowy Strunjan został utworzony 2 lutego 1990 roku na mocy decyzji gmin Izola i Piran. Celem ochrony było zachowanie wartości przyrodniczych oraz różnorodności biologicznej i krajobrazowej półwyspu, klifów, salin, laguny i przyległych wód morskich.