Edward Marceli Ostrowski (ur. 18 lutego 1897 we Lwowie, zm. po 1968) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Jana i Marii z Bojakowskich urodzony 18 lutego 1897 we Lwowie, ówczesnej stolicy Królestwa Galicji i Lodomerii. Ukończył III Szkołę Powszechną im. św. Marcina w rodzinnym mieście, a w latach 1910–1913 klasę pierwszą i drugą w c. k. V Gimnazjum we Lwowie. Po śmierci ojca przeniósł się do Borszczowa, gdzie ukończył klasę trzecią i czwartą w tamtejszym Polskim Gimnazjum Realnym z prawami szkół rządowych. Od 1910 był członkiem Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” i Polowej Drużyny Sokolej.
W 1914 wstąpił do Legionu Wschodniego, a po jego rozwiązaniu do 3 pułku piechoty Legionów Polskich. 29 października tego roku został ranny w bitwie pod Mołotkowem. Do 18 marca 1915 leczył się w szpitalu w Pradze, a po wyleczeniu został przydzielony do batalionu zapasowego w Radomsku. 2 maja został skierowany do szkoły podoficerskiej jako elew, a po ukończeniu kursu pozostał w szkole w charakterze instruktora. 2 sierpnia 1915 w stopniu plutonowego, został wcielony do 6 kompanii 6 pułku piechoty. 5 lipca 1916 został ranny w bitwie pod Kostiuchnówką. 21 grudnia 1916, po zakończeniu leczenia szpitalnego, wrócił do macierzystego oddziału.