Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 6 pp Leg. Był członkiem drużyny piłki nożnej Wojskowego Klubu Sportowego 6 pp Leg.. W marcu 1922 został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Płock na stanowisko oficera instrukcyjnego. Później został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 108. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 15 sierpnia 1924 i 6. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później, w tym samym stopniu, zmieniono mu starszeństwo na dzień 1 lipca 1923. W marcu 1926, w związku z likwidacją stanowiska oficera instrukcyjnego, został przeniesiony do 32 pułku piechoty w Modlinie. Z dniem 1 lutego 1930 został powołany na czteroipółmiesięczny kurs unitarny w Doświadczalnym Centrum Wyszkolenia w Rembertowie. Od 15 czerwca do 7 sierpnia 1930 odbył staż w 1 pułku artylerii ciężkiej w Modlinie, a od 15 października do 15 grudnia 1930 uczestniczył kursie próbnym przy Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. Z dniem 5 stycznia 1931 został powołany do Wyższej Szkole Wojennej w charakterze słuchacza dwuletniego kursi 1930/32. 17 grudnia 1931 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1932 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 10. lokatą.