Mimo uwolnienia arcybiskupa , uwięzionego wskutek intryg Beatrycze, papież i jego legaci postanowili zachować ścisłą neutralność, by nie zrazić żadnego pretendenta do tronu. Królewicz posiadał poparcie średniej kadry dowódczej i urzędniczej, którzy liczyli na utrzymanie swoich stanowisk w razie jego elekcji oraz wsparcie księcia Mediolanu. Poselstwo mediolańskie podjęło nieudaną próbę pozyskania poparcia kandydatury Jana u Maksymiliana Habsburga, w zamian za zwrot ziem utraconych w czasach panowania Macieja.
Roszczenia Habsburgów Roszczenia Habsburgów opierały się głównie na postanowieniach traktatu z Sopronu i Wiener Neustadt z 1463 roku, które mówiły o prawach do korony węgierskiej po śmierci Macieja Korwina bez męskiego potomka z prawego łoża. Po śmierci Macieja rozpoczął się konflikt pomiędzy ojcem – Fryderykiem III, arcyksięciem Austrii a synem – Maksymilianem, cesarzem rzymskim. Maksymilian obawiał się, że ojciec mógłby sięgnąć po koronę węgierską. Dodatkowo wieści o śmierci Macieja zaniechały plany Habsburgów wobec interwencji zbrojnej we Francji w związku z inkorporacją Bretanii. 19 kwietnia 1490 cesarz wysłał pismo do stanów Królestwa Węgierskiego, w którym podkreślał ważność postanowień traktatu z Sopronu i Wiener Neustadt oraz przedstawił korzyści idące za jego kandydaturą, m.in.