W następnych dniach wysłuchano poselstw zagranicznych, jednak one nie miały większego znaczenia w wyborze, ponieważ już wtedy wiedziano, że większość elektorów popiera kandydaturę Władysława II. Potajemnie wysłano pismo do króla Czech z wezwaniem do przybycia na Węgry. Początkowo planowano przeprowadzić elekcję 15 czerwca, jednak nieobecność szlachty z południowych Węgier oraz niedostateczna konsolidacja stronnictwa Władysława II skłoniła ich do przełożenia terminu.
Klęska stronnictwa korwinowskiego i elekcja Władysława II 13 czerwca przybyła szlachta z południowych Węgier, początkowo popierająca Władysława. Jednak po zapoznaniu się z warunkami umowy zawartej pomiędzy Janem a radą królewską, która obejmowała ogłoszenie go królem Bośni oraz otrzymanie księstwa Slawonii, Opawy i Liptowa oraz banaty Chorwacji i Dalmacjiksięstwo Slawonii oraz Liptowa i Opawy miał otrzymać dziedzicznie, natomiast banaty Chorwacji i Dalmacji jedynie dożywotnio, zdecydowali się poprzeć kandydaturę Jana. Było to spowodowane terenami, jakie miał otrzymać Jan, a które były w zainteresowaniu możnowładców. Liczyli, że po elekcji Jana na króla Węgier nada im sporne tereny. Magnaci również obawiali się konsekwencji za przemoc i gwałty popełnione za rządów Macieja Korwina. Królewicz zgodził się na wszystkie żądania szlachty.