mały|Przerys tabliczki KN Sc 226 z tzw. Sali Tabliczek Rydwanowych w Knossos. Artykuł Kober z 1945 dotyczył inskrypcji z tej grupy W 1945 Kober opublikowała pierwszą z trzech głównych prac o piśmie linearnym B, „Evidence of Inflection in the ‘Chariot’ Tablets from Knossos”, w której przedstawiła dowody na poparcie hipotezy Arthura Evansa, zgodnie z którą pismo zapisuje język fleksyjny. Wskazywały na to powtarzające się układy trzech form wyrazowych na tabliczkach z Knossos, znane później jako „trojaczki Alice Kober” (). Pokazywały one, że część znaków może należeć do wspólnego rdzenia, a część do zmiennych końcówek fleksyjnych, a nie do osobnych, nieodmiennych rdzeni. W 1946 opublikowała drugą z głównych prac, „Inflection in Linear Class B”, rozwijającą wątki z pracy z 1945. określił ją jako „najbardziej rygorystyczne i najsłynniejsze” dzieło Kober. Praca okazała się kluczowym krokiem na drodze do ostatecznego odczytania pisma linearnego B. Kober zidentyfikowała w niej znaki zapisujące sylabę na granicy rdzenia wyrazu i końcówki fleksyjnej (). Pozwoliło to porównywać znaki pisma linearnego B i ustalać związki fonetyczne między nimi bez wcześniejszego odgadywania ich wartości głoskowych.