+ Dwa zestawy „trojaczków Alice Kober”. Wartości głoskowe znaków ustalono dopiero po odczytaniu pisma Żeńska forma przymiotnika Męska forma przymiotnika Nazwa miejsca 25px|alt=25px|alt=25px|alt=25px|alt=ru-ki-ti-ja 25px|alt=25px|alt=25px|alt=25px|alt=ru-ki-ti-jo 25px|alt=25px|alt=25px|alt=ru-ki-to 25px|alt=25px|alt=25px|alt=25px|alt=tu-ri-si-ja 25px|alt=25px|alt=25px|alt=25px|alt=tu-ri-si-jo 25px|alt=25px|alt=25px|alt=tu-ri-so
Również w 1946 Kober otrzymała stypendium Fundacji Guggenheima, dzięki któremu mogła na rok zawiesić obowiązki dydaktyczne i poświęcić się wyłącznie pracy nad pismem linearnym B. Wyjechała do Anglii, gdzie spędziła pięć tygodni w Uniwersytetu Oksfordzkiego. Miała tam dostęp do całego zbioru niepublikowanych inskrypcji linearnych B odkrytych przez Evansa. Czas w Oksfordzie poświęciła na ręczne przepisywanie tych inskrypcji, by móc je analizować po powrocie do Nowego Jorku. Wcześniej miała dostęp jedynie do około 200 już opublikowanych inskrypcji, a po pobycie w St Hugh’s dysponowała kopiami niemal 1800.