Innere Führung (z niem. Wewnętrzne Dowodzenie) – koncepcja stanowiąca fundament kultury organizacyjnej Bundeswehry, jak też filozofię dowodzenia i kierowania siłami zbrojnymi oraz drogowskaz dla ich działania.
Jej celem stało się łagodzenie napięć powstających pomiędzy siłami zbrojnymi a społeczeństwem demokratycznym oraz pomiędzy środowiskiem żołnierzy zawodowych a środowiskiem cywilnym, które rodziły się z powodu autorytarnych rozstrzygnięć ustępujących zasadzie współdziałania i współdecydowania w nowoczesnych państwach demokratycznych o pluralistycznym społeczeństwie. Szczególną rolę odegrały jednak doświadczenia historyczne – zdeterminowały one autorów koncepcji do niedopuszczenia do sytuacji, w której siły zbrojne stałyby się ciałem obcym i niepożądanym w społeczeństwie niemieckim.
Pojęcie „Wewnętrznego Dowodzenia” stało się z czasem pewnym znakiem rozpoznawczym Bundeswehry, choć jego faktyczne znaczenie dopracowywano przez lata. Termin ten utożsamiał „Innere Führung” z kierowaniem żołnierzami, ponieważ „dowodzenie” oddziałuje na nich bezpośrednio i decydująco wpływa na ich środowisko zawodowe. Najważniejszym założeniem wszelkich prac w dziedzinie Innere Führung stało się stworzenie i stałe doskonalenie nowoczesnego żołnierza, który jest zarazem wolnym człowiekiem (tzn.