odczuwającym poszanowanie jego godności i nieposiadającym ograniczonych indywidualnych swobód i praw), świadomym swojej roli obywatelem (tzn. takim, który kieruje się rozsądkiem i poczuciem odpowiedzialności za sprawy swojego kraju i społeczeństwa) oraz pełnowartościowym żołnierzem (tzn. żołnierzem gotowym do działania, który służbę wojskową pojmuje jako wkład w pomyślny rozwój państwa niemieckiego oraz jego demokratycznego ustroju i który gotów jest wystąpić w obronie tych wartości nawet z narażeniem własnego życia). Tak ukształtowanego żołnierza określono mianem „obywatela w mundurze” (Staatsbürger in Uniform).
Idea Innere Führung miała spełniać cztery zasadnicze cele: legitymizować służbę wojskową (żołnierz powinien być świadomy celu i sensu pobytu w armii), motywować żołnierzy do sumiennego wykonywania swoich obowiązków, przy jednoczesnym umacnianiu dyscypliny i zwartości wojska, kształtować wewnętrzny tok służby w taki sposób, aby zachować subordynację i posłuszeństwo oraz rygor wojskowy, a zarazem chronić prywatność i osobowość jednostki, wreszcie zaś – integrować armię z państwem i społeczeństwemBundesministerium der Verteidigung, Weißbuch 1994. Weißbuch zur Sicherheit der Bundesrepublik Deutschland und zur Lage und Zukunft der Bundeswehr, Bonn 1994, s. 136..