Zasadniczo więc celem tejże koncepcji stało się połączenie wymogów związanych z rolą sił zbrojnych wraz z moralną i duchową dojrzałością ich członków. Podkreślano jednak nie tylko szczególną rolę każdego żołnierza wchodzącego w skład Bundeswehry, ale przede wszystkim – przełożonych, którzy mieli stanowić przykład właściwej postawy, wykonywania obowiązków oraz zgodnego z poszanowaniem praw i wolności kierowania swoim zespołem.

Koncepcja „Wewnętrznego Dowodzenia” od samego początku stanowiła odnośnik działania dla wszystkich wojskowych będących żołnierzami Bundeswehry. Bazując na zerwaniu z niechlubną historią oraz tradycją wojskową okresu Republiki Weimarskiej i Trzeciej Rzeszy, stała się wyznacznikiem wszelkich norm oraz wartości, zapisanych w Ustawie Zasadniczej oraz obowiązujących dla demokratycznego państwa prawa. Owe normy oraz wartości wykształciły się przede wszystkim jako reakcja na krytyczne wydarzenia z przeszłości – wpływając tym samym zasadniczo na kulturę organizacyjną sił zbrojnych RFN.