Frantz wróciła do wykopalisk na Agorze, gdy wznowiono je wiosną 1946. W tym samym roku pracowała krótko dla amerykańskiej służby informacyjnej (). W latach 1946–1949 pełniła funkcję attaché kulturalnej ambasady USA w Atenach, którą przejęła po Blegenie. Na tym stanowisku odegrała ważną rolę w odbudowie Ateńskiej Orkiestry Symfonicznej i utworzyła Program Fulbrighta w Grecji, w ramach którego w 1949 do ASCSA wysłano dziesięciu stypendystów i ośmiu starszych stypendystów badawczych. Była też pierwszą dyrektorką wykonawczą nowo utworzonej Fundacji Fulbrighta w Grecji. Dwustronną umowę amerykańsko-grecką w sprawie programu podpisano w 1948 i jeszcze w tym samym roku przyjechali do Grecji pierwsi amerykańscy stypendyści, a 4 grudnia 1948 Frantz przesłała memorandum o programie ambasadorowi USA w Atenach. Przez całe lata 50. XX wieku wygłaszała wykłady o bizantyjskiej Grecji – wówczas dziedzinie rzadko nauczanej na amerykańskich uniwersytetach czy w programie ASCSA – dla przyjezdnych studentów i naukowców.
Późniejsza kariera mały|alt=Bizantyjski kościół prawosławny|Bizantyjski kościół Świętych Apostołów na ateńskiej Agorze, odrestaurowany przez Frantz i Johna Travlosa w latach 1954–1957