Są to:
droga ze zmiany lub ruchu, prowadząca do pierwszego nieruchomego poruszyciela; droga z przyczynowości sprawczej, prowadząca do pierwszej przyczyny; droga z przygodności bytów, prowadząca do bytu koniecznego; droga ze stopni doskonałości, prowadząca do źródła wszelkiej doskonałości; droga z uporządkowanego działania bytów pozbawionych poznania, prowadząca do rozumnego źródła porządku.
Drogi te są argumentami metafizycznymi, a nie próbą wskazania pierwszego wydarzenia w chronologicznej historii wszechświata. Akwinata uważał, że sam rozum nie może wykazać, iż świat miał początek w czasie, choć stworzenie świata pozostawało dla niego prawdą objawionąTomasz z Akwinu, Suma teologiczna, I, q. 46, a. 2; Summa contra gentiles, II, 38..
W filozofii religii powstały również inne argumenty, m.in. argument ontologiczny Anzelma z Canterbury, argumenty kosmologiczne, teleologiczne i moralne. Nie wszystkie zostały przyjęte przez katolickich filozofów. Tomasz z Akwinu odrzucał możliwość wyprowadzenia istnienia Boga wyłącznie z analizy pojęcia Boga, a Immanuel Kant krytykował tradycyjne dowody spekulatywne, przyznając idei Boga znaczenie w obrębie rozumu praktycznegoZob.