3 października 1945 r. przyjechał na Śląsk do Gliwic. 9 października 1945 r. na podstawie zdanego egzaminu uchwałą Rady Wydziału Mechanicznego Politechniki Śląskiej, z tymczasową siedzibą w Krakowie, uzyskał dyplom (Nr 35) magistra inżyniera mechanika. 1 listopada 1945 r. rozpoczął pracą w Politechnice Śląskiej w Gliwicach na Wydziale Mechanicznym, w Katedrze Samochodów i Ciągników, początkowo na stanowisku starszego asystenta, a od kwietnia 1952 r. na stanowisku adiunkta. Od 1 października 1952 r. został przeniesiony do Katedry Dźwignic i Urządzeń Transportowych. Następnie podjął pracę w Katedrze Silników Spalinowych, która w 1953 r., weszła w skład nowo powołanego Wydziału Mechanicznego Energetycznego. 1 grudnia 1955 r. został powołany na stanowisko zastępcy profesora, a 1 października 1961 r. przeszedł na stanowisko starszego wykładowcy. 4 lipca 1964 r. uzyskał stopień doktora nauk technicznych na podstawie obronionej przed Radą Wydziału Mechanicznego Energetycznego Politechniki Śląskiej w Gliwicach pracy pt. Analiza stosunków między cechami konstrukcyjnymi 3-cylindrowych, dwusuwowych silników spalinowych typu trakcyjnego (promotor: prof. Kazimierz Szawłowski). 28 czerwca 1968 r. objął stanowisko docenta etatowego w Katedrze Cieplnych Maszyn Tłokowych. 13 lutego 1986 r. Rada Państwa nadała mu tytuł profesora nadzwyczajnego.