mały|Fotografia jeziora autorstwa Jindřicha Šechtla w technice bromoleju, lata 20. XX wieku mały|Portret autorstwa Andreasa Jackobsena w technice bromoleju, 2011 Bromolej, metoda bromolejowa – jedna ze szlachetnych technik fotograficznych, pozwalająca na uzyskanie obrazów o charakterze malarskim poprzez zastąpienie obrazu srebrowego w wywołanej odbitce fotograficznej farbą olejną lub specjalnym tuszem. Należy do grupy procesów pigmentowych i wykorzystuje zjawisko garbowania koloidów (w tym przypadku żelatyny) pod wpływem związków chromu.
Historia Początki metod opartych na garbującym działaniu dwuchromianów na żelatynę i inne koloidy sięgają połowy XIX wieku, kiedy to pracowano m.in. nad techniką olejową i węglem. Sama technika bromolejowa została opracowana w 1907 roku przez brytyjskiego fotografa , który oparł swoje próby na teoretycznej sugestii wysuniętej przez E.J. Walla.
Nowa metoda stanowiła znaczne udogodnienie i rozwinięcie wcześniejszego procesu olejowego. Eliminowała bowiem konieczność uciążliwego stykowego naświetlania światłoczułej matrycy promieniami UV (co wymuszało konieczność posiadania negatywów w rozmiarze ostatecznej odbitki).