Po bieleniu, działaniem utrwalacza całkowicie usuwa się z warstwy żelatynowej powstałe związki srebra. W ten sposób powstaje matryca, która po dokładnym wypłukaniu i wysuszeniu jest gotowa do namaczania. Matrycę umieszcza się w zimnej, a następnie w ciepłej wodzie o temperaturze ok. 40 °C. W miejscach dawnych świateł (gdzie żelatyna nie uległa zgarbowaniu) chłonie ona wodę i silnie pęcznieje, natomiast w dawnych cieniach (gdzie została silnie zgarbowana) wody nie przyjmuje. Różnica ta pozwala na nakładanie farby olejnej specjalnymi pędzlami – tłusta farba przylega jedynie do partii zgarbowanych i pozbawionych wody, odtwarzając pierwotny obraz z fotografii. Z gotowych, jeszcze mokrych obrazów bromolejowych można także wykonywać przetłoki (podobnie jak w metodzie olejowej).
Przepisy chemiczne Według historycznych opracowań, takich jak podręcznik Foto-recepty z 1947 roku, do przygotowania matrycy stosuje się dwa główne roztwory:
Kąpiel bieląco-garbująca: Dwuchromian potasu: 4 g Siarczan miedzi(II): 12 g Bromek potasu: 10 g Woda: 1000 cm³ Stężony kwas siarkowy: 6 kropel.
Gdy po kąpieli bielącej obraz całkowicie zbieleje, należy go utrwalić.
Kąpiel utrwalająca: Tiosiarczan sodu: 100 g Pirosiarczyn potasu: 15 g Woda: do 1000 cm³.
Zobacz też
Przypisy
Kategoria:Szlachetne techniki fotograficzne Kategoria:Procesy fotograficzne