Niektóre nowożytne ekspertyzy architektoniczne wskazują, że fundamenty nie były przygotowane na pełną wysokość zaplanowanej przez artystę wieży.

Późniejsze modyfikacje Druga arkada została otwarta około 1575 roku w celu ułatwienia ruchu ulicznego, który znacznie wzrósł po zamknięciu pobliskiej bramy Nomentana, o czym dokładnie informuje inskrypcja znajdująca się na środkowym przęśle:

PIVS IIII PONT MAX PORTAM PIAM SVBLATA NOMENTANA EXTRVXIT VIAM PIAM AEQVATA ALTA SEMITA DVXIT

Prace te odzwierciedlały rosnące znaczenie szlaków komunikacyjno-handlowych wkraczających do Wiecznego Miasta ze strony północno-wschodniej.

Brama pozostawała w stanie półruiny przez blisko dwieście pięćdziesiąt lat. Trzeba było uderzenia drugiego pioruna w 1851 roku, aby skłonić papieża Piusa IX do decyzji o odrestaurowaniu budowli. Prace rozpoczęły się w 1853 roku i trwały do 1869 roku, a nadzorował je architekt Virginio Vespignani. W trakcie tych prac wzniesiono również budynki po prawej i po lewej stronie bramy oraz wewnętrzny dziedziniec, a przede wszystkim ukończono i zamknięto zewnętrzną fasadę w stylu neoklasycystycznym (zainspirowaną grawerunkami z XVI wieku). Została ona ozdobiona posągami (każdy z nich oskrzydlony dwiema kolumnami) dwóch świętych męczenników: dziewicy św. Agnieszki i papieża św.