W twórczości Matisse’a historycy sztuki zaobserwowali: eksperymentowanie z niezwykle intensywnymi kolorami, daleko idące uproszczenia form, odchodzenie od realistycznego przedstawiania ciała, dekoracyjność w kompozycjach dzieł malarskich.
Obraz powstał w Collioure, miasteczku na Lazurowym Wybrzeżu, do którego artysta wracał kilkukrotnie. Dzieło stanowi transpozycję terakotowej rzeźby stworzonej przez Matisse’a, zainspirowanej twórczością Alexandre’a Cabanela, która została przypadkowo strącona z obrotowego stojaka i zniszczona. Słysząc krzyk artysty, do pracowni przybiegła żona Amélie. Matisse opisał całą sytuację w jednym z wywiadów w 1941. Zanim przystąpił do naprawy rzeźby, postanowił uchwycić jej istotę na obrazie. Tak powstał Nu bleu. W tym okresie malarz przeżywał również śmierć swojego mentora artystycznego Paula Cézanne’a, którego obraz posiadał i traktował niemal jak osobisty talizman. Dominujący błękit oraz solidność formy w Błękitnym akcie interpretowane są jako rodzaj hołdu jaki Matisse złożył Cézanne’owi.