Na obrazie Matisse łączy formę zaczerpniętą z rzeźby z nastrojem wywołanym wspomnieniem z Biskry. Postać kobiety zostaje przeniesiona z pierwotnego, arkadyjskiego otoczenia do wyobrażonej północnoafrykańskiej oazy. Egzotyczna roślinność, gorąca kolorystyka i sam tytuł nie odnoszą się do konkretnego miejsca w Biskrze, lecz do wspomnienia światła, atmosfery i emocji związanych z pobytem w Algierii.
Artysta zaprezentował obraz w Salonie Niezależnych () w Paryżu w 1907. Płótno wywołało ogromne kontrowersje. Publiczność była zszokowana deformacją przedstawionego ciała i śmiałą kolorystyką. Ostatecznie obraz zakupili kolekcjonerzy Gertrude i Leo Steinowie. Był wypożyczony na wystawę Armory Show w Nowym Jorku, Chicago i Bostonie w 1913 roku. W Chicago krytyczni wobec awangardy studenci urządzili happeningowy proces Matisse’a, skazując go za przestępstwa artystyczne i paląc reprodukcje czterech jego dzieł, w tym Błękitnego aktu. W 1926 Akt kupiły i z Baltimore. Do kolekcji Baltimore Museum of Art płótno trafiło w 1949 (nr katalogowy 1950.228).
Obraz wywarł duży wpływ na Georges’a Braque’a i Pabla Picassa, częściowo motywując Picassa do namalowania Pannien z Awinionu.