W czerwcu 1967 roku ożenił się w Tajpej z Agnes Zhu Wenyin, a jesienią 1968 roku na stałe przeniósł się na Tajwan, gdzie został mianowany profesorem, stałym prezesem honorowym i dyrektorem programu studiów doktoranckich na Wydziale Filozofii College of Chinese Culture. W kwietniu 1969 roku został wybrany do Komitetu Centralnego Kuomintangu, a w 1971 roku mianowano go starszym doradcą prezydenta. W 1971 roku wydał Sun Yat-sen: The Man and His Ideas, a w 1972 roku The Four Seasons of T'ang Poetry. W 1975 roku opublikował po chińsku duchowy profil Czang Kaj-szeka. W sierpniu 1979 roku przekazał oryginalny rękopis swojego tłumaczenia Nowego Testamentu i Psalmów do zbiorów Komitetu Historycznego Kuomintangu. W tym okresie redagował zbiory swoich esejów i nadzorował ich tłumaczenia na język chiński.
6 lutego 1986 roku, po długiej chorobie, Wu zmarł w Tajpej w wieku 87 lat. Jego uroczysty pogrzeb był koncelebrowany przez ponad 80 księży i biskupów. Wzięli w nim udział wysocy dostojnicy państwowi, gwardia prezydencka i orkiestra wojskowa, a trumnę przykryto flagą państwową. Został pochowany na cmentarzu katolickim w Tajpej.