W rejonie Krawczun rozmieszczonych było ponadto kilka baterii sowieckiej artylerii przeciwlotniczej.

Przemarsz 2 Zgrupowania odbywał się równolegle z wycofywaniem się wojsk niemieckich z Wilna, co doprowadziło do zetknięcia obu stron w rejonie Krawczun. Okoliczność ta miała istotny wpływ na przebieg późniejszych działań bojowych, które przerodziły się w jedno z najcięższych starć stoczonych przez oddziały Okręgu Wileńskiego Armii Krajowej podczas operacji „Ostra Brama”.

Opis bitwy Wykonując rozkaz ppłk. Aleksandra Krzyżanowskiego „Wilka”, mjr Mieczysław Potocki „Węgielny” ugrupował podległe sobie brygady w dwie kolumny marszowe i około godz. 18.00 rozpoczął przemarsz w kierunku Puszczy Rudnickiej. Pośredni rejon ześrodkowania wyznaczono w rejonie Krawczuny – Nowosiółki – Płocieniszki – Korwieliszki. W skład kolumny południowej wchodziły: 4 Brygada dowodzona przez por. „Ronina”, Brygada „Żejmiana”, pluton artylerii, pluton pionierów, drużyna łączności oraz poczet dowódcy wraz z wozami sanitarnymi. Dowództwo kolumny północnej powierzono por. Czesławowi Grombczewskiemu „Jurandowi”. Oprócz 1 Brygady maszerowała w niej również 23 Brygada pod dowództwem kpt. Witolda Kisiela „Światołdycza”. Przed obiema kolumnami działał oddział rozpoznawczy dowodzony przez por. Borysa Sztarka „Ptasznika”.