Od stycznia 1945 do lipca 1945 r. pracował w Śląsko-Opolskiej Grupie Operacyjnej Ministerstwa Przemysłu. Najpierw jako pomocnik pełnomocnika do spraw gospodarczych, potem jako pełnomocnik uruchamiał i zabezpieczał zakłady przemysłowe w Krakowie i województwie krakowskim, następnie na Ziemiach Śląsko-Opolskich. W Paczkowie był komendantem miejscowej Grupy.

W lipcu 1945 r. przybył do Gliwic, gdzie w maju 1951 r. na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej złożył z wynikiem bardzo dobrym egzamin dyplomowy na specjalności Konstrukcja Maszyn Elektrycznych, uzyskując na tej podstawie tytuł zawodowy inżyniera magistra elektryka (dyplom nr 171). Już podczas studiów, w grudniu 1949 r. rozpoczął pracę naukowo-dydaktyczną pod kierunkiem prof. Władysława Kołka na stanowisku młodszego asystenta w Katedrze Maszyn Elektrycznych Wydziału Elektrycznego. Aktywnie działał w PPS (od 1946), PZPR (od 1948), Związku Studentów „Bratnia Pomoc” (w latach 1948–1949 był prezesem Związku) oraz w ZNP (od 1950). W sierpniu 1951 r. został skierowany do pracy przy budowie Nowej Huty. Do września 1952 r. kierował tam działem elektrycznym Wydziału Urządzeń i Wyposażeń. Równolegle pracował jako asystent w Katedrze Elektrotechniki Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej w Krakowie. Od października 1952 r.