odbywał dodatkowe studia aspiranckie w Katedrze Maszyn Elektrycznych Moskiewskiego Instytutu Energetycznego (MEI), zakończone obroną rozprawy kandydackiej pt. Badanie parametrów obwodów wirnika niejawnobiegunowych maszyn synchronicznych i uzyskaniem na tej podstawie decyzją Rady MEI z dnia 25 listopada 1955 r. stopnia naukowego kandydata nauk technicznych (doktora nauk technicznych). Od listopada 1955 do kwietnia 1956 r. pracował w Katedrze Maszyn Elektrycznych MEI na stanowisku pracownika naukowo-badawczego.
Po powrocie do kraju, w kwietniu 1956 r. objął stanowisko adiunkta w Katedrze Maszyn Elektrycznych Politechniki Śląskiej. Prowadził wykłady z przedmiotów „Projektowanie maszyn elektrycznych” (dla specjalności Konstrukcja Maszyn Elektrycznych) oraz „Mikromaszyny elektryczne” (dla specjalności Automatyka i Telemechanika). W latach 1958–1959 był I sekretarzem Komitetu Uczelnianego POP PZPR oraz członkiem plenum KW PZPR w Katowicach, od 1960 r. członkiem władz uczelnianych ZNP, w latach 1963–1969 wiceprzewodniczącym RZ ZNP do spraw socjalnobytowych. Od lutego 1964 r. objął Katedrę Konstrukcji Aparatów Automatyki jako pełniący obowiązki kierownika, od 1966 r. formalny kierownik. Od 1964 r. prowadzi wykłady z przedmiotów „Elektromagnetyczne elementy automatyki” oraz „Maszyny elektryczne i napęd”.