Opracowany wtedy system dyspozytorskiego sterowania linią montażową SILMOT zostaje wdrożony. Od października 1984 r. kieruje Zakładem Robotyki i Automatyzacji Procesów Dyskretnych. Uchwałą Rady Państwa z dnia 11 kwietnia 1986 r. otrzymuje tytuł naukowy profesora zwyczajnego. W 1995 r. przeszedł na emeryturę.
Jest współautorem i redaktorem dwuczęściowego skryptu uczelnianego Laboratorium elektromechanicznych i magnetycznych elementów automatyki (1976) oraz autorem dwuczęściowego skryptu Maszyny i napęd elektryczny (PWN 1969, cztery wydania w latach 1969–1974) oraz monografii Automatyzacja dyskretnych procesów przemysłowych (WNT 1984).
W 1973 r. z listy FJN został wybrany radnym Miejskiej Rady Narodowej w Gliwicach. Tę funkcję pełnił jeszcze przez trzy kadencje, ostatni raz w latach 1984–1990, przez cały czas w Komisji Oświaty, Wychowania i Kultury. Członek Honorowy Oddziału Elektryków Stowarzyszenia Wychowanków Politechniki Śląskiej.
Od 30 kwietnia 1954 r. był mężem Niny Szachowej (1924–2007), z którą miał córkę Helenę (ur. 1955).
Zmarł po ciężkiej chorobie 10 lutego 2005 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym Centralnym w Gliwicach (sektor LF8-9-9). mały|Grób prof.