Autentyczność bulli była zaciekle kwestionowana w XVII wieku m.in. przez bollandystę Daniela Papebrocha i Joannesa Launoya. Współcześnie historycy (m.in. karmelitański badacz Benedykt Zimmerman w 1907 r. czy Joachim Smet) zgadzają się, że bulla jest XV-wiecznym falsyfikatem pochodzącym z Sycylii. Naukowcy przypuszczają, że przywilej sobotni wyewoluował historycznie z głębszego i szerszego teologicznego zrozumienia pierwotnej obietnicy maryjnej danej św. Szymonowi Stockowi.
Oficjalne stanowisko Kościoła Mimo obalenia autentyczności samej bulli, wiara w szczególną pomoc Maryi i przywileje związane ze szkaplerzem uzyskała wsparcie wielu kolejnych papieży. Przywileje szkaplerza potwierdzali m.in.: Klemens VII (w bulli Ex clementis, 1530), Paweł III (1530, 1549), Pius IV (1561), św. Pius V (w bulli Superna dispositione, 1566), a także papieże nowożytni: św. Pius X (1910), Benedykt XV (1916) i Pius XII (1950). Należy jednak podkreślić, że Kościół ma władzę nadawania takich odpustów niezależnie od faktu bezpośredniej obietnicy maryjnej.