Kontrowersje i krytyka bulli mały|lewo|upright=1.1|Matka Boża z Góry Karmel ratująca dusze czyśćcowe w towarzystwie Trójcy Świętej oraz archaniołów Michała i Gabriela (obraz z kręgu Diego Quispe Tito). Informacje o „Bulli Sobotniej” pojawiły się po raz pierwszy w XV wieku w dziele karmelity Balduinusa Leersiusa (zm. 1483) zatytułowanym Collectaneum exemplorum et miraculorum. Historyczność i autentyczność tego dokumentu od samego początku budziła ogromne zastrzeżenia. Styl literacki bulli znacząco różnił się od innych pism Jana XXII, a dokument ten nie figurował w papieskich rejestrach z tego okresu.
Rozpowszechnianie informacji o przywileju napotkało opór. W 1603 r. portugalska inkwizycja potępiła księgę karmelitów wspominającą o przywileju sobotnim, a w 1609 r. wszystkie publikacje na ten temat znalazły się w Portugalii na Indeksie Ksiąg Zakazanych. Spór trafił do Rzymu, gdzie władze kościelne poparły decyzję inkwizytorów.