Mikołaj Zenon Glinka herbu Trzaska (ur. 20 grudnia 1827 w Szczawinie, zm. 12 lipca 1907 w Warszawie) – polski ziemianin, właściciel dóbr Szczawin i Susk Stary, działacz gospodarczy, członek Towarzystwa Rolniczego w Królestwie Polskim.
Życiorys mały|Popiersia Mikołaja Zenona Glinki w Muzeum Rolnictwa w Szreniawie, autorstwa Jerzego Sobocińskiego Był synem Józefa Anastazego Glinki i Marii z Okęckich, wnukiem Mikołaja Glinki. Odziedziczył rozległe dobra szczawińskie, obejmujące m.in. Szczawin, Grodzisk, Ponikiew Wielką, Czarnów oraz Susk Stary. Należał do najzamożniejszych właścicieli ziemskich w okolicy. Kontynuował rozwój gospodarstwa zapoczątkowany przez ojca, prowadząc nowoczesną gospodarkę rolną. Na wystawie światowej w Paryżu w 1867 roku otrzymał złoty medal w dziale rolnictwa za wełnę w runie.
W 1891 odbył podróż wraz z Zygmuntem Chełmickim do Brazylii chcąc pomóc polskim emigrantom, której celem było zbadanie sytuacji polskich emigrantów w tym kraju. Z powodu choroby musiał powrócić wcześniej do kraju.
Był członkiem Towarzystwa Rolniczego w Królestwie Polskim, reprezentując okręg ostrołęcki.